Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Kopen, houden, toeslaan en verkopen

By Posted on 0 No tags 0

Hoe kan je aandelen niet verkopen als ze van 7 naar 50 naar 250 naar 600 gaan? Gaan die mensen ze nu bijhouden tot ze 1.000 dollar kosten? Let your profits run? Aartsmoeilijk is dat. Het menselijke brein kennende is dat enkel mogelijk als je weigert naar dat bloedstollende koersverloop te kijken.
Daarom kocht ik vier jaar geleden een Henex-pakket dat ik buiten mijn beursportefeuille hield en dat ik zeker voor 2015 niet zal verkopen. Leuk meegenomen: elk jaar bezoeken mijn immer mazzelende vriend en ik een leuk restaurant met het dividend op zak.
Met mijn beursportefeuille ben ik noch aan de pure ‘buy and hold’ noch aan de fatalistische ‘hit and run.’ Door het ene te doen zou ik geëindigd zijn zoals heel wat gewezen Lernout- of Fortis-beleggers. Die waanden zich op papier ook tijdelijk rijk. Door het andere te doen zou ik nooit met mijn EVS-winsten een fantastische zomerreis kunnen maken hebben.
Als een aandeel minstens verdubbelt sinds de aankoop of als dat pakket 40 procent meer waard is dan het gemiddelde pakket uit mijn portefeuille, verkoop ik 40 à 45 procent ervan. Superrijk word ik daar niet van, maar het hielp me wel aan een degelijke jaarreturn van 12 procent in de voorbije 15 jaar. Het is trouwens lang geleden dat ik nog eens zo’n pakket met winst mocht verkopen. Maar nu ben ik er dichtbij: Thrombogenics, opgepikt in december 2009 tegen 14,7 euro, moet nog tot 28,6 euro stijgen. Zet hem op, Thrombie!
Tot slot: wie krijgt de Zanna Award voor Verborgen Beursparel? Ik kreeg al enkele tientallen interessante suggesties binnen, maar het mogen er gerust meer zijn. Geef uw mening, beste lezer!


Wat te doen? ‘Buy and hold’ of ‘hit and run’, zoals een vriend in beursland het zo mooi uitdrukte. Ik kies voor de tussenweg. Maar eerst iets anders…
Zelden heb ik me zo opgewonden als toen ik woensdag die studie van die alom gerespecteerde Bundesbank las: ‘Women bankers take more risk’. Volgens de heren onderzoekers worden bancaire directiecomités driester naarmate ze meer vrouwen tellen.
Die bevinding druist linea recta in tegen tientallen serieuze studies die stellen dat vrouwen voorzichtiger met geld omgaan dan mannen. Maar geen nood, de heren van de Bundesbank hebben goed nagedacht over verklaringen. Zo zijn vrouwen inderdaad behoedzamer als belegger, maar beleggers zijn geen topmanagers. Tegelijk zijn vrouwen aan de top in de minuscule minderheid in een uitgesproken mannelijke omgeving. Dus gedragen ze zich agressiever. Dat moet wel, redeneren de mannen, want hoe anders geraken ze zo hoog in hun wereld? Voorts doorbreekt een vrouw in een directiecomité de knusse jongetjesclubatmosfeer, waardoor na-ijver, conflicten en overtreffingsdrang vaker voorkomen.
Kortom, een vrouw aan de financiële top is een roekeloze bitch, een troebelenmaakster. Zoals Demi Moore in ‘Margin Call’. Of Demi Moore in ‘Disclosure.’ Of Demi Moore in ‘G.I. Jane’. Grrr…
Ik zag gisteren in De Tijd een foto uit 2007 van het triomferende Fortis-management na zijn fatale monsterovername van ABN AMRO. Ik telde acht mannen op de foto. Geen enkele vrouw.
Verdorie, halfweg al. En ik wilde het eigenlijk over iets totaal anders hebben. Ik wens u deelgenoot te maken van een verscheurend dilemma. Wat te doen? ‘Buy and hold’ of ‘Hit and run’? Of de derde weg?
Begin deze week las ik een verhaaltje over de duizenden Apple-rijken. Een twintiger vertelde dat hij tien jaar geleden van zijn oma Apple-aandelen kreeg ter waarde van 500 dollar. Nu zijn die 40.000 dollar waard. Ook de andere happy happy joy joy-getuigenissen doen denken aan de Microsoft-miljonairs of de Berkshire-miljonairs van enkele decennia geleden.

Wat te doen? ‘Buy and hold’ of ‘hit and run’, zoals een vriend in beursland het zo mooi uitdrukte. Ik kies voor de tussenweg. Maar eerst iets anders…
Zelden heb ik me zo opgewonden als toen ik woensdag die studie van die alom gerespecteerde Bundesbank las: ‘Women bankers take more risk’. Volgens de heren onderzoekers worden bancaire directiecomités driester naarmate ze meer vrouwen tellen.
Die bevinding druist linea recta in tegen tientallen serieuze studies die stellen dat vrouwen voorzichtiger met geld omgaan dan mannen. Maar geen nood, de heren van de Bundesbank hebben goed nagedacht over verklaringen. Zo zijn vrouwen inderdaad behoedzamer als belegger, maar beleggers zijn geen topmanagers. Tegelijk zijn vrouwen aan de top in de minuscule minderheid in een uitgesproken mannelijke omgeving. Dus gedragen ze zich agressiever. Dat moet wel, redeneren de mannen, want hoe anders geraken ze zo hoog in hun wereld? Voorts doorbreekt een vrouw in een directiecomité de knusse jongetjesclubatmosfeer, waardoor na-ijver, conflicten en overtreffingsdrang vaker voorkomen.
Kortom, een vrouw aan de financiële top is een roekeloze bitch, een troebelenmaakster. Zoals Demi Moore in ‘Margin Call’. Of Demi Moore in ‘Disclosure.’ Of Demi Moore in ‘G.I. Jane’. Grrr…
Ik zag gisteren in De T

No Comments Yet.

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *