Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Moneypoly

By Posted on 0 No tags 0

Een maand geleden al toeterden we hier in De Tijd dat Ray Dalio de nieuwe koning van de hedge fund-managers is. Vorige week bevestigde het magazine Absolute Return Dalio’s titel met het nieuws dat de man in 2011 omgerekend 2,9 miljard euro verdiende, circa 1.700 keer meer dan bijvoorbeeld Bert De Graeve.


De basisregel voor beleggers is een variante op de universele wijsheid ‘no pain no glory’: hoe meer je wil verdienen, hoe meer risico’s je moet nemen. Met andere woorden, de grote baas van ‘s werelds grootste hefboomfonds Bridgewater Capital heeft enorme risico’s genomen. Dat kan niet anders voor iemand die 130 keer meer verdient dan Larry Fink van BlackRock, de grootstevermogensbeheerder ter wereld.

Welke gigantische risico’s waren dat dan? Treasuries. U leest het goed: Amerikaanse overheidsobligaties, alom bekend als allerveiligste belegging ter wereld. Volgens Absolute Return was Dalio begin 2011 uiterst pessimistisch over de Amerikaanse economie en kon hij daardoor voluit genieten van de rally van ‘veilige havens’ zoals Amerikaanse en Duitse overheidsobligaties. Om maar te zeggen: de notie van risico en veiligheid kan door de jaren heen fors wijzigen.

Dalio wist dat het te vroeg was voor de economische cyclus om een opwaartse fase aan te vatten. Hij is dan ook een kei in economische cycli, die hij beschrijft als ‘voortdurende opeenvolgingen van expansies en inkrimpingen van krediet’. Hoe lang die fases duren, valt niet te voorspellen.

Dalio verduidelijkt het mechanisme met een mooie metafoor: het gezelschapsspelletje Monopoly. In de beginfase van het spel hebben spelers veel geld en geen hotels. Het loont om zo veel mogelijk geld op te doen om zo veel mogelijk huizen en hotels te kopen. Hoe meer vastgoed een speler bezit, hoe meer hij kan verdienen. Andere spelers merken dat en willen dus ook zo snel mogelijk zo veel mogelijk vastgoed.

Naarmate het spel evolueert, hebben de spelers meer cash nodig. Ze hebben volop geïnvesteerd en moeten nu vaker betalen omdat ze vaker op andermans straten landen. In de eindfase verkopen spelers node hun eigen vastgoed aan bodemprijzen, want ze hebben dringend cash nodig voor al diehotelrekeningen. ‘In het begin is vastgoed koning, later is cash koning’, besluit de hedge fund-koning. De winnaar begrijpt het best wanneer vastgoed en cash waardevol zijn.

De buitenwereld is natuurlijk heel wat complexer dan een spelletje Monopoly. Om te beginnen zijn er meer opportuniteiten, dankzij de mogelijkheid om te gaan lenen. Beeld het u in: aanvankelijk lenen de spelers om te investeren, de hotel-‘boom’ manifesteert zich eerder, de gelukkige vroegeeigenaars parkeren hun inkomsten op de bank en strijken rente op, zodat banken nog meer kunnen lenen.

Dankzij een opeenhoping van investeringen, oplopende kosten, deposito’s en kredieten stijgt het geld in omloop en nemen de financiële verplichtingen nog meer toe. Cycli versnellen en verhevigen.

En terwijl al die radertjes van de economische machine draaien, begrijpt Ray Dalio wanneer het waardevol is in cash of vastgoed of andere activa te zitten.

In Waldorf bespreekt Pierre Huylenbroeck dagelijks een stukje economische actualiteit

No Comments Yet.

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *