Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

De Optiebeurs 40 jaar

We zeggen het zo vaak: ‘wat vliegt de tijd’ en het is waar, je wordt ouder met de snelheid van een raket. Vandaag word ik weer eens met de neus op dat feit gedrukt. Het is namelijk precies 40 jaar geleden dat in de Amsterdamse Beurs van Berlage de Europese Optiebeurs van start ging. Op 4 april 1978 stond ik op die handelsvloer van dat prachtige historische gebouw als medewerker van de EOE, ik was 19 jaar.


Voor veel mensen en voor mij zeker was de opening van deze beurs de Big Bang van ons leven. We kwamen in een wereld terecht die nog niet bestond. Een beetje een surrealistische wereld. In hartje Amsterdam was een handelsvloer ingericht waar de voertaal Engels was. De ruimte hing vol met computerschermen en er werd gehandeld in “verwachting”.

Opties waren voor Nederlandse begrippen niet nieuw. Als in 1634 werden in Nederland opties verhandeld tijdens de beruchte Tulpenmanie. Ook het nemen van een optie op een huis was een ingeburgerd begrip maar nu kwamen daar opeens de opties op aandelen bij. Aangezien deze vorm van opties uit Amerika kwam overwaaien was de optiehandel overdekt met Engelse termen. Daarbij was de ambitie van de Optiebeurs om meteen de Europese standaard te worden dus spraken we Engels met elkaar op de vloer.

In het begin was de Optiebeurs één grote familie. Ondanks dat de belangen verschilden was er toch een grote saamhorigheid. We voelden ons allemaal pionier we gingen er allemaal een succes van maken.

Na de handel gingen we met z’n allen, handelaren en medewerkers van de beurs en de banken, naar het café. De Pot-au-feu aan het Damrak was het stamcafé en wij hebben een enorme bijdrage geleverd aan de omzet van dit etablissement.

Na een schuchtere start in de eerste jaren, waarin we soms dagen vrijwel niets te doen hadden, kwam de handel in opties vanaf 1983 echt los. De dagelijkse omzet shoot omhoog en daarmee ook de verdiensten van de handelaren op de vloer. Door de stijgende omzet had elke instelling op de beurs nieuw personeel nodig. Een beetje ervaring was al erg mooi meegenomen. Carrières werden gemaakt en de meeste mensen van het eerste uur kwamen terecht bij handelsfirma’s op de vloer. Ze werden marketmaker of floorbroker.

Ik zelf kreeg in 1980 een baan aangeboden als floorbroker voor een effectenkantoor. In die functie adviseerde ik de klanten van dit kantoor over optiebeleggingen en ik voerde de orders uit op de vloer. In 1984 had ik voldoende moed verzameld om voor mijzelf te beginnen. Ik werd marketmaker. Vanaf dat moment handelde ik voor eigen rekening en was ik de tegenpartij voor de orders van particuliere en professionele beleggers.

Ik kijk met ontzettend veel plezier en ook een beetje weemoedig terug naar die tijd. Veel respect heb ik voor de mensen die het initiatief hebben genomen voor de Optiebeurs en die zich zo hebben ingezet voor het succes van de Optiebeurs.

Tjerk Westerterp wil ik in he bijzonder noemen. Zijn inzet, durf en natuurlijk zijn flair vormen een basis voor het succes van de beurs. Ook Jos Dreesens wil ik noemen want hij was één van de handelaren die heel veel voor de beurs heeft betekent. Sem van Berkel was de man die mij de kans gaf om floorbroker te worden, Evert van den Brandhof gaf mij de mogelijkheid om te starten als marketmaker. Het handelen heb ik geleerd van mijn goede vriend Randal Liss maar ik heb ook altijd heel veel opgestoken van mijn collega handelaren op de vloer.

Vandaag is het feestje en ik hoop daar veel gezichten te zien uit die mooi tijd die we hadden op de vloer van de Optiebeurs.

Een fotoalbum over mijn tijd op de Optiebeurs

André van Eerden